Şebinkarahisar ve Yöresi İnternet Haber Gazetesi

DOĞA VE ÇEVREYİ KORUMA

Doğa ve çevrenin korunması tek tek bireylerin çalışması ile mümkündür. Doğanın dengesini bozan, çevreyi kirletenler de insanlardır. Devletin yapacağı işler vardır. Ancak kişiler bilinçli değilse yapılanlar işe yaramaz.

İnsan, iki sorunun yanıtını doğru biçimde verebilirse görevini tam olarak yerine getirmiş olur. Bunlardan biri  emanete ihanet etmemektir. Emanet nedir? En büyük emanet, bedenimizdir. Yani; doğumumuzdan ölünceye kadar bizde kalacak olan ruhumuzun, canımızın örtüsü. Bedenime ihanet ediyor muyum? diye kendimize soralım. Bedenimize iyi bakmamız için çok şeye ihtiyacımız vardır. Barınak, yiyecek, giyecek, ruhumuzu doyuracak diğer isteklerimiz. Bu gereksinmelerimizi, hile yapmadan, insan sağlığına ve ruhuna hitabedecek biçimde ortaya çıkarırsak sorun kalır mı? Evler, insan sağlığına, yaşama biçimimize uygun olsa, ayağımızı yerden kesmese. Kuş yuvası gibi yükseklerde oturmasak... Yiyeceklerimiz eskiden olduğu gibi masum olsalar... Madde bağımlısı olmasalar. Yiyecekler hormonlu olunca insanlar da hormonlu oluyorlar. Ayakta yemek yeme de bu duruma eklenince şişmanlık alıp başını gidiyor. Giyeceklerimiz de yapay artık. Saf pamuklu, yünlü, ipekli giysi bulmak imkansız. İmkansız demek biraz acımasız oldu galiba. Var elbette ama almak bizim gibi orta direkler için imkansız sadece. Gerçekten pahalılar. Neden? Çünkü,  ne hayvancılığımızı adam gibi yapıyoruz ne de tarımımızı.... Bol kumaşı nasıl elde edeceğiz? Emanete ihanet edip yapay kumaştan dikilmiş giysileri giyiniyoruz. Manevi güzelliklerle ruhumuzu memnun ediyor muyuz? Kendimize soralım... Zincir uzar gider...

İkinci soru; doğanın bozulmaması için ne yapıyorum? Bu soruyu samimiyetle sormalıyız kendimize... Çünkü; doğa gelecek kuşaklardan aldığımız en önemli emanettir. "Nasıl bulmak istiyorsan öyle bırak" diye güzel bir söz dizimi vardır. "Kendin için istediğin iyiliği , başkaları için de iste" diye bir söz dizimi vardır. Kimse, tüketilmiş bir doğa ortamında dünyaya gelmek istemez.

Sonuç olarak şunu diyebilirim; Doğa ve çevrem için ben ne yapıyorum? Her kişi bu sorunun yanıtını yaptığı işi ile birlikte düşünmelidir. Fabrika yöneticisi, işçisi, doktoru, öğretmeni, avukatı, mühendisi, tarım sektöründekiler, giyim sektöründekiler... İş her ne olursa olsun çevreyle alakası mutlaka vardır. Bundan başka evde normal yaşantımızda "kişi ve aile olarak güzel bir çevre ve doğa için ne gibi katkılarım olabilir? Sorusu zihnimizin bir köşesinde her zaman yer bulmalıdır.

Damlayan musluğum olmaz. Bazı hayvanları korur ve severim. Zararlı haşerelerle mücadele ederim.

Yelere kağıt atmam, hem de ayrı bir torbada biriktiririm. "Gazete, karton yumurtalıklar  v.s" Bitmiş pilleri çöplerle karıştırmam. Ayrı torbada biriktiririm. Cam şişeleri, teneke cinsi kapları da ayrı torbada tutarım vb. Mutfak çöplerini sulu sulu atmam. Süzer sonra çöp kutusuna atarım.
Üst katlardan halı , kilim çırpmam. Kendim temiz olacağım diye bir mahalleyi toz içinde bırakmam. İnsanların soluduğu havayı göz göre göre  ekstradan kirletmem. Sabunlu suları topağa dökmem. Ağaçların üstüne yazı yazıp da onların kurtlanmasına, parfümlerinin uçmasına göz yummam. Sigara külünü de, izmaritini de yerlere atmam. Hele üst katların pencerelerinden külü aşağılara savurmam. Tozların, külün küçük zerrecikler halinde burnumuzdan vücudumuza girdiğini biliyorum.

Naylon torba kullanmam. Bez torba, file ve kesekağıdı kullanırım. Nerde bu saydıklarınız derseniz; torba her yerde var. Kesekağıdını da yapıyorum. Umut ve temenni ediyorum ki kısa süre içinde hepimiz kullanmaya başlarız. Mavi bakışlı denizin bakışını bozmam.

Yolda giderken karşıma çıkan, ayağıma takılan her hangi bir çöpü, taşı, çirkinliği en azından kenara çekerim. Yere sakız, çekirdek kabuğu, bira şişesi, dondurma külahı, kağıt, sigara kutusu atanlara hayret ve ibretle bakıyorum. Çevre yaşamın kendisidir. Üzerinde keyfi hareket edilmeyecek kadar da hassas bir konudur. Doğal ortamlarında hayvanların, bitkilerin çoğalmasına yardım ederim.. Yardım etmek demek müdahale etmemek demektir. Doğanın dengesiyle oynamamak lazım. Aslında doğada her şey yolunda gidiyordu bir zamanlar. İnsanlar hileli ellerini, bakışlarını onların üzerine çevirmeden önce yani. Yolunda giden hayatı bozmamak niçin bir şey yapmanız gerekmiyor. Doğa, kendini yeniler, geliştirir. Yeter ki insanlar gereksiz yere onları rahatsız etmesin. Unutmayalım ki her canlı önemlidir ve bir görev için vardır .

Bu küçük işleri yaparken özel zaman harcamıyorum.. Hepsi normal düzen içinde olabilecek işlerdir.Yapamadığım zamanlar üzüntü duyarım. İnsan, sadece yaptıklarından değil, yapmadıklarından da sorumludur. Güç yettiği halde, yapılması gerekenleri yapmamak da büyük hatalardandır bence. Küçük ve doğru davranışları herkesin yaptığını düşünürsek doğa ve çevreye yaptığımız katkının büyük olduğunu ve bize sağlık, mutluluk olarak geri döndüğünü görürüz. Daha bir çok konu var yazılacak. Ben kişi olarak yapabileceklerimizden söz etmeğe çalıştım. Sizin yaptığınız farklı bir şey varsa öğrenmek isterim.

Bu gün ve her zaman güneşin altın tozları sizleri bulutsuz gökyüzü ile kucaklasın.

Seher Keçe Türker

www.sebinmedya.com

yazarı